Oranje was niet fantastisch, maar had geluk

Sinds gisteravond is de Oranje koorts definitief toegeslagen. Er waren genoeg middeltjes die de koorts weg drukten, zoals een kwalificatie die wel gerealiseerd werd maar zonder overtuiging. En een voorbereiding die redelijk was, maar zelden kon imponeren.
Ook de selectie werd niet echt met gejuich ontvangen, met name de verdediging zou de achilleshiel van Oranje zijn. En met de blessure van Babel en de blessure gevoelige Robben en nog niet herstelde van Persie zou de aanval toch wel eens minder sterk zijn dan verwacht.

Na gisteravond, hoe kan het ook anders in Nederland, is het feest in Nederland. Geen kritiek meer gehoord sinds het laatste fluitsignaal, behalve dat de spelers min of meer verweten wordt te nuchter met deze overwinning om te gaan alsof het nog fout kan gaan in de groep.

En hier gaan we met z'n allen de boot in. Want wordt een even goed wakker en realiseer je even hoe de wedstrijd verliep. Tot de 1-0 was Nederland wel meer in balbezit, meer dan een schijn-penalty hadden we op dat moment nog niet gerealiseerd. Italië deed niet veel onder voor Oranje, eigenlijk waren ze op het punt om voor het eerst aan te zetten. De 1-0, hoe mooi ook, was eigenlijk een toevalstreffer. Ruud stond reglementair niet buitenspel. Maar net zoals half Nederland dacht, dacht hij flink mazzel te hebben gehad. En in feite is het ook zo, want de verdediging van Italië bleef op de buitenspelval spelen.

Italie moest zich even herpakken maar kwam gevaarlijk dichtbij de 1-1. Wonderlijk genoeg wist van Bronkhorst de bal te keren en viel de bal gelukkig bij een middenvelder. Daarna ging het spel rap naar voren en wist Sneijder de bal op een technisch zeer vaardige wijze in het doel te trappen. Ik weet zeker dat als Sneijder deze situatie exact overnieuw moet spelen, met 9 van de 10 ballen niet eens gevaarlijk wordt. Maar afgezien daarvan, wat schutterde de verdediging bij de bijna 1-1. Van der Sar stond volledig op het verkeerde been en Matthijsen liep weg van zijn man in plaats van er naar toe.

Nog een aantal situaties:
- Luca Toni vrij voor van der Sar.
Dit is uiteraard een lastige kans voor Toni, maar liet pijnlijk duidelijk zien hoe simpel de complete verdediging op het verkeerde been stond. Er was niet 1 verdediger die anticipeerde op de mogelijkheid dat de buitenspelval niet zou werken.

- Vrije trap Pirlo
Bal ketst af van de paal, aan de buitenkant en dus doeltrap. Op zich niets aan de hand kun je denken, maar waarom stond van der Sar op 1 meter van de andere paal? Compleet weerloos kon hij de bal alleen maar naast kijken. De muur stond niet voor de eerste paal, maar de tweede paal, dus Edwin had daar helemaal niet hoeven staan.

- Trukendoos
Van der Vaart liet weer regelmatig weer de trukendoos (onnodig) open gaan. Zoals de 'Zidane-pirouette'. Slechts een keer werd deze goed uitgevoerd, maar had het geen enkele toegevoegde noch afbrekende waarde. Een keer stapte hij hierbij op de bal en had hij geluk dat hij een vrije trap mee kreeg. En een keer verloor hij balans en leverde zo de bal in. Slechts eenmaal had een 'truuk' direct aanvallende gevolgen: een hakbal op Sneijder.

- Balletje breed
Het zag er door de afloop koelbloedig uit. Balletje breed op de 5 meter lijn met drie man om je heen. Maar hoe de situatie ontstaat laat zien hoe kwetsbaar de verdediging is.


Nog even terugkomend over de 'koele' en nuchtere reacties van onder meer Sneijder. Helemaal terecht: Nederland speelde goed, begrijp me niet verkeerd, maar had geluk dat het telkens op de juiste momenten kon toeslaan, daarbij ook scoorde en de arbiter de spelregels goed kent. En dat Italië niet echt geweldig speelde, deels door Oranje afgedwongen en ook door een groot AC Milan gehalte (kijk naar de ranglijst waar Milan staat!). Oud en al wellicht versleten. Uiteindelijk levert dit 3 punten op, maar meer ook niet.

Frankrijk wist al en nu helemaal dat het aan de bak moet tegen Oranje. Frankrijk, technisch vaardiger dan Nederland, zal veel meer de ruimte benutten. Met de beweeglijke en snelle spitsen van Frankrijk zal de vrij starre verdediging van Oranje alle zeilen bij moeten zetten om het doel schoon te kunnen houden. En indien Oranje verliest, en Italie of Roemenie wint, wordt de laatste wedstrijd tegen Roemenie alsnog erg spannend!